Γιώργος Καράμπελας: Κολυμβητήριο Τώρα!

0
karabelas

«Σ» Πόσο καιρό το θέμα του κολυμβητηρίου ταλανίζει την πόλη μας  και πώς ασχοληθήκατε μ΄αυτό ;
«Το Κολυμβητήριο  απασχολεί την πόλη  από το 1991 δηλαδή 23 χρόνια. Προσωπικά ασχολούμαι με αυτό το ζήτημα από το 2003 όταν ο σύλλογος κατοίκων Τσακού σε συνερ­γασία με το σύλλογο γονέων του 6ου δημοτικού σχολείου, θέλησαν να κάνουν μια εκδήλωση για το κολυμβητήριο , απευθύνθηκαν σε μένα, λόγω γνωριμίας, για να τους πω την άποψή μου.
Εκείνο τον καιρό δήμαρχος ήταν ο κ. Αντώνης Σιδέ­ρης και για να έχω μία τεκμηριωμένη άποψη ζήτησα αντίγραφο του φακέλου του κολυμβητηρίου με τα σχέδια και ότι άλλο υπήρχε. Παρά την αντίδραση της Τεχνικής Υπηρεσίας και ορισμένων δημοτικών συμβούλων της πλευράς Σιδέρη, τα πήρα κι έτσι κατάφερα να παρουσιάσω την πρότασή μου στην εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαρτίου του 2004. Η πρόταση φάνηκε να είχε απήχηση στους τότε πολιτικούς κύκλους με αποτέλεσμα μετά από λίγες ημέρες ο κ. Σιδέρης να με φωνάξει και να μου ζητήσει να ξαναπαρουσιάσω την πρότασή μου σε μια ευρεία σύσκεψη Δημοτικών Συμβούλων με παρόντες τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων και τους δημοτικούς συμβούλους».

Η πρόταση «Καράμπελα»

«Σ» Αναλυτικότερα τι αναφέρει η πρότασή σας ;
«Ουσιαστικά προτείνω το πώς θα αξιοποιηθεί το κολυμ­βητήριο  υπό τις υπάρχουσες συνθήκες, οι οποίες δεν έχουν αλλάξει απόko-1 το 2003. Δηλαδή αναφέρομαι σ’ ένα χώρο με μικρή πισίνα, γιατί αντίστοιχη Ολυμπιακών διαστάσεων δεν έχει ανάγκη το προάστιο, με πάρκινγκ, ένα μικρό θέατρο, κερκίδες, μία αίθουσα εκδηλώσεων και γραφεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για αθλητικές ή διοικητικές υπηρεσίες. Αναλυτικότερα προτείνω:
1) Να μην γίνει «κλειστό» κολυμβητήριο για λόγους όγκου και κόστους, επειδή μία μεγάλη «σκεπή» θα μεγάλωνε τον προϋπολογισμό καθώς και  για λόγους εξοικονόμησης συντελεστή δόμησης. Το λέω αυτό γιατί όταν το κολυμβητήριο είναι κλειστό, η επιφάνεια της πισίνας και των περιμετρικών διαδρόμων της (περίπου 1.500τ.μ.) συνυπολογίζονται στη δόμηση. Όταν όμως είναι ανοικτό τότε  αυτά τα 1.500 τ.μ. που απομένουν μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε εναλλακτικά.
2) Δεν χρειάζεται η πισίνα να έχει ολυμπιακές προδιαγραφές, δηλαδή 50χ25 αλλά 35χ25, με σκοπό να εκμεταλλευτούμε το υπόλοιπο κομμάτι που  μπορεί να μετατραπεί σε υπόγειο πάρκινγκ και πάνω από εκεί να δημιουργηθεί χώρος πρασίνου και μικρού υπαίθριου θεάτρου για πολιτιστικές και θεατρικές εκδηλώσεις με λίγες κερκίδες.
3) Η αίθουσα της δεξαμενής εκμάθησης νηπίων που είναι 375 τετραγωνικά να γίνει αίθουσα εκδηλώσεων μια  και σε όλο τον κόσμο  τα νήπια πλέον μαθαίνουν κολύμβηση στην κανονική πισίνα.
4) Τέλος , όλοι οι υπόλοιποι χώροι να κατανεμηθούν σε αθλητικές χρήσεις όπως η αίθουσα ρυθμικής γυμναστικής που υπάρχει απέναντι από το κολυμ­βητήριο στην οδό Οδυσσέως Ανδρούτσου και η οποία μπορεί κάλλιστα να μεταφερθεί στους χώρους αυτούς χωρίς να πληρώνουμε νοίκι όπως μέχρι τώρα κάνουμε. Επίσης αυτοί οι χώροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την φιλοξενία διοικητικών υπηρεσιών του Δήμου όπως για παράδειγμα την πολεοδομία, της οποίας τα αρχεία βρίσκονται στον Ασπρόπυργο λόγω έλλειψης χώρου ή το ΚΕΠ που έκλεισε στην οδό Πελοποννήσου επειδή δεν μπο­ρούσε ο Δήμος να πληρώνει νοίκι».
Το κτίριο που υπάρχει πρέπει να πάψουμε να το βλέπουμε μόνο ως κολυμβητήριο αλλά ως ένα πολυχώρο. Αυτή είναι η πρότασή μου επί της ουσίας!
«Σ» Θα μπορεί ο Δήμος να  φτιάξει κολυμβητήριο και να το συντηρήσει σ΄ αυτόν τον πολυχώρο;
«Μπορεί κάλλιστα ο Δήμος να επισκεφτεί όμορους και μη Δήμους, στους οποίους λειτουργούν κολυμ­βητήρια, να ρωτήσει και να ερευνήσει μαζεύοντας στοιχεία με τα οποία θα φτιάξει έναν σχετικό προϋπολογισμό κι ένα κόστος λειτουργίας. Ο χώρος που σχεδιάζω θα φιλοξενεί διοικητικές μονάδες του Δήμου πράγμα που σημαίνει ότι θα μας γλιτώσει από ενοίκια, ενώ για τη συντήρηση θα γίνει μια  επιπλέον με μία οικονομοτεχνική μελέτη. Δεν ξέρω αν η χρήση του κολυμ­βητηρίου  θα είναι εντελώς δωρεάν στους χρήστες ή αν θα υπάρχει μία μικρή επιβάρυνση, γιατί ξέρω ότι το «δωρεάν» είναι δύσκολο».
 «Σ» Ποιο θα είναι το κόστος κατασκευής κατά την εκτίμηση σας;
«Αρχικά μπορεί να γίνει κομμάτι-κομμάτι κι όχι όλο μαζί ενιαία. Εκτιμώ ότι το κόστος δεν μπορεί να είναι περισσότερο από 800 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, ίσως να λέω και πολλά γιατί τα μπετά και τα τούβλα υπάρχουν. Σε μια προοπτική τεσσάρων, πέντε ετών, αν ξοδεύεις ένα συγκεκριμένο  ποσό κάθε χρόνο ,  μπορεί ο Δήμος με 2.000.000 ευρώ να  φτιάξει ένα στολίδι στην περιοχή».
 «Σ» Τα μπετά που σήμερα υπάρχουν εδώ και 23 χρόνια είναι ικανά να αποτελέσουν θεμέλιο σε κάτι που θα στηρίξουν ;
Τα μπετά που υπάρχουν για την πισίνα είναι σωστά θεμελιωμένα επί του εδάφους. Το μόνο που χρειάζεται είναι στεγανότητα για να μην φεύγει το νερό. Μιλάμε βλέπετε για ένα διώροφο κτήριο κι όχι για κάποιον ουρανοξύστη και θα πρέπει ο κόσμος να ξέρει ότι με την πάροδο του χρόνου το μπετόν αυξάνει την αντοχή του. Είναι το λεγόμενο φαινόμενο του «ερπυσμού». Βεβαίως, όπως  αναφέρει και ο κανονισμός θα γίνει έλεγ­χος του μπετόν και είμαι σίγουρος ότι θα  βρεθεί ανώτερο από την εποχή που έγινε, δηλαδή 23 χρόνια πριν».

Το Ιστορικό

ko-3«Σ» Εσείς τι έχετε αλλάξει από την αρχική μελέτη ;
«Για να τα πάρουμε από την αρχή , η μελέτη του χώρου που ξεκίνησε το 1985 προέβλεπε ένα κολυμβητήριο Ολυμπιακών προδιαγραφών.
Η τότε κυβέρνηση σκόπευε να δημιουργήσει κάποιες αθλητικές εγκαταστάσεις με στόχο την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 1996, οι οποίοι τελικά έγιναν στην Ατλάντα. Τότε λοιπόν δόθηκαν κάποια χρήματα στο δήμαρχο Λεονάρδο Χατζηανδρέου που ξεκίνησε το έργο. Το κτήριο προβλεπόταν να γίνει «κλειστό» κολυμβητήριο με πισίνα ολυμπιακών προδιαγραφών και προέβλεπε επίσης 1500 τ.μ. χώρους εξυπηρέτησης του κολυμβητηρίου.
Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής αντέδρασαν γιατί η μελέτη από τις 67 απαιτούμενες θέσεις στάθμευσης, μόνο τις 16 προέβλεπε στον χώρο του ΟΤ 111 και τις υπόλοιπες 51 τις χωροθετούσε στο οικόπεδο της … κεντρικής πλατείας που προορίζεται για Δημαρ­χείο(!), με την έγκριση της Τεχν. Υπηρεσίας του Δήμου και των τότε ιθυνόντων. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, ο Νόμος επιτρέπει  εντός ακτίνας 800 μέτ­ρων από το κτήριο να  μπορεί να  δεσμευ­θεί θέση στάθμευσης που θα το εξυπηρετεί.  Είναι αστεία βέβαια και ως σκέψη ότι ο χρήστης του κολυμ­βητηρίου  θα παρκάριζε το αυτοκίνητο του στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής και στη συνέχεια θ΄ ανέβαινε με τα πόδια μέχρι την οδό Μακεδονίας. Είναι αυτό που λέμε πως: «Ότι είναι νόμιμο δεν σημαίνει ότι είναι και ηθικό/λογικό».
Το κύριο πρόβλημα λοιπόν ήταν η έλλειψη πραγματικών θέσεων στάθμευσης, γεγονός που σήμαινε περιβαλλοντική επιβάρυνση της περιοχής . Αυτός ήταν και ο ουσιαστικός λόγος που οι περίοικοι αντέδρασαν και κατάφεραν να σταματήσουν το έργο στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ο τυπικός λόγος ήταν ότι το διάταγμα της μετατροπής του οικοδομικού τετραγώνου σε χώρο χρήσης κολυμ­βητηρίου έπρεπε να είχε υπογραφεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όχι από τον Νομάρχη όπως είχε γίνει.
Το νομικό αυτό εμπόδιο έγινε δυνατό να αρθεί το 2002 επί δημαρχίας Βασίλη  Γιαννακόπουλου ,όταν ο  Ευάγγελος Βενιζέλος νομοθέτησε ένα διάταγμα σχετικά με τα Ολυμπιακά έργα που θα γινόντουσαν το 2004 στην Αθήνα, στο οποίο συμπεριέλαβε και το συγκεκριμένο οικοδομικό τετράγωνο για χρήση κολυμβητηρίου».
«Σ» Στη συνέχεια τι έγινε ;

x 00102

 Επιμέλεια Χρήστος Ανδ. Μπαλωτής

Εκδότης – Δημοσιογράφος

 «Εν συνεχεία ξεκίνησε μια διαδικασία όπου η Γραμματεία Αθλητισμού δεσμεύτηκε ότι θα δώσει 3.500.000 ευρώ με σκοπό την συνέχιση του έργου,  χρήματα όμως που δεν έφταναν για την ολοκλήρωσή του. Ο καιρός πέρασε και φτάσαμε στο Μάρτιο του 2004 όπου πλέον δεν υπήρχε θέμα κολυμβητηρίου, γιατί οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν προ των πυλών.  
Ο τότε Δήμαρχος κ. Σιδέρης ναι μεν είχε πεισθεί από την πρότασή μου και «έτρεξε» το θέμα στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού αλλά του είπαν τότε ότι θα χρηματοδοτούσαν μόνο κολυμβητήριο ολυμπιακών προδιαγραφών διαφορετικά έπρεπε να το χρηματοδοτήσει ο Δήμος. Ο κ. Σιδέρης τελικά συμφώνησε με την πρόταση της Γ.Γ.Α. δηλαδή να το χρηματοδοτούσε και ο Δήμος από το δημοτικό κορβανά πέραν των 3.500.000 ευρώ που διέθετε η Γ.Γ.Α. με στόχο την ολοκλήρωση του έργου υπό την αρχική μελέτη.
Αυτό βεβαίως ώθησε τα πράγματα προς ένα έργο υπερβολικού όγκου που μετέπειτα έμπλεξε στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της Τεχνικής Υπη­ρεσίας του Δήμου μας η οποία κοστολόγησε το έργο το 2005 στα 4,6 εκατομμύρια ευρώ. Με είχαν φωνάξει την ίδια χρονιά για να βοηθήσω στη σύνταξη των τευχών δημοπράτησης του έργου πράγμα που έγινε Δημαρχίας Σιδέρη. Στη συνέχεια το  2006 επί Δημαρχίας Γιαννακόπουλου το έργο δημοπρατήθηκε με κάποια καθυστέρηση.
Φτάσαμε λοιπόν στο 2007 με την αρμόδια επιτροπή που θα έκρινε τις προσφορές των εργολάβων που είχαν υποβληθεί να μην συνεδριάζει. Τελικά το 2008 η Γενική Γραμματεία ξεκαθάρισε ότι δεν θα έδινε τα  χρήματα λόγω «Οικονομικής κρίσης». Παράλληλα είχε γίνει ένας ατυχής χειρισμός τότε. Δηλαδή το έργο πήγε να εγκριθεί στην Περιφέρεια με κοστολόγηση 4,6 εκατομμυρίων ευρώ και γύρισε με «καπέλλο» άλλων 2 εκατομμυρίων, δηλαδή η συνολική κοστολόγηση του έργου ανήλθε στα  6,5 εκατομμύρια. Έγινε δηλαδή ένα θαύμα(!) σε κάποιο διάδρομο της Περιφέρειας. Άρχισε λοιπόν να παίρνει φαραωνικές διαστάσεις η υπόθεση γιατί ο Δήμος δεν είχε τόσα χρήματα, με το έργο να βαλτώνει κι έτσι το παρέλαβε η διοίκηση Ζορμπά».

Η αντιμετώπιση του προβλήματος από τις παρατάξεις

«Σ» Η διοίκηση Ζορμπά πώς κινήθηκε ;
«Επί της ουσίας δεν έκανε τίποτα. Καταρχήν ο Βασίλης Ζορμπάς πριν γίνει δήμαρχος είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην ύπαρξη του κολυμβητηρίου στο συγκεκριμένο οικοδομικό τετράγωνο και μιλούσε για κατεδάφιση και μπάζωμα του χώρου. Όμως σ’ αυτό το σημείο ο Δήμος έχει ξοδέψει πάρα πολλά χρήματα. Σε δραχμές είχε ξοδέψει εκείνη την περίοδο 500 εκατομμύρια. Θα ξοδέψει άλλες 500 χιλιάδες ευρώ για να το κατεδαφίσει και να το μπαζώσει;  Δηλαδή να πετάμε συνέχεια χρήματα μέσα στο χώμα; Είναι παρανοϊκό!  Είναι δυνατόν να πετάξεις και να μπαζώσεις 1500 τετραγωνικά μέτρα κτίριο  όταν μπορείς να δημιουργήσεις  ένα στολίδι για την πόλη σ’ εκείνη την περιοχή;».
«Σ» «Διαφωνούσατε με το να γίνει στα Πευκάκια όπως πρότεινε ο π. Δήμαρχος» ;
«Σαφέστατα διότι θα παραπέμψει το κολυμβητήριο της πόλης στις ελληνικές καλένδες. Στην περιοχή των Πευκακίων υπάρχει ένα χώρος 21,5 στρεμμάτων ο οποίος από το ρυμοτομικό σχέδιο προβλέπεται να γίνει χώρος αθλητικής δραστηριότητας. Ποτέ μέχρι τώρα δεν έχει ασχοληθεί κανείς με αυτόν τον χώρο. Μία σωστή Δημοτική Αρχή πρέπει να κάνει το εξής: Να αναθέσει σ’ ένα γραφείο που έχει εμπειρία στις μελέτες αθλητικών έργων τη χωροθέτηση αθλητικών εγκαταστάσεων στα Πευκάκια λαμβάνοντας υπόψιν τόσο την επιφάνεια του χώρου όσο και κυρίως τις ανάγκες του Δήμου».
ko2«Σ» «Γιατί να μην κάνουμε το κολυμβητήριο στα Πευκάκια, να γκρεμίσουμε το ήδη υπάρχον και να δημιουργήσουμε κάτι άλλο στη θέση του» ;
«Πριν από ένα χρόνο το Μάιο του 2013 ο κ. Ζορμπάς έφερε στην Επιτροπή  Δημοτικής Διαβούλευσης πρόταση να γκρεμιστεί ό,τι είχε φτιαχτεί και να μπαζω­θεί ο χώρος. Επειδή μετέχω στην συγκεκριμένη επιτροπή του απέδειξα με ατράνταχτα, τεχνικά αλλά και οικονομικά επιχειρήματα ότι αυτό που ζητούσε δεν «έστεκε».  Αρχικά γιατί χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα για να κατεδαφιστεί όλο αυτό το οικοδόμημα και δεύτερον αν υποθέταμε ότι γκρέμιζε και πέταγε τα μπετά για να γίνει μπάζωμα, λόγω της υψομετρικής διαφοράς των 9 μέτρων από τη οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι την Επτανήσου, το μπάζωμα αυτό δεν θα μπορούσε να δεχτεί οποιοδήποτε μελλοντικό κτήριο εσαεί!».
«Σ» Λόγω αυτής της υψομετρικής διαφοράς που περιγράφετε;
«Λόγω της επίχωσης. Κανένα κτήριο δεν μπορεί να θεμελιωθεί πάνω σε επίχωση τέτοιου ύψους  γιατί θα υπάρχουν καθιζήσεις εκτός αν δαπανηθούν πάρα πολλά χρήματα. Στην επιτροπή που μίλησα όλοι οι παριστάμενοι κατάλαβαν ότι αυτό που πρότεινε ο κ. Ζορμπάς ήταν ανέφικτο, για να μην δώσω άλλο χα­ρακτηρισμό.
Από τα προγράμματα των δημοτικών παρατάξεων που κατέβηκαν στις εκλογές κατάλαβα ότι ο Βασίλης Ζορμπάς αντιλήφθηκε αυτό που έλεγα και παρότι είναι ένας άνθρωπος πολύ πεισματάρης και ισχυρογνώμων τελικά για πρώτη φορά μίλησε στο προεκλογικό του πρόγραμμα για ένα πολυθεματικό πάρκο που δεν προέβλεπε  πισίνα και χώρο κολύμβησης αλλά ένα χώρο «υδροψυχαγωγικών» δραστηριοτήτων. Δεν ξέρω τι εννοούσε. Σπα; Νεροτσουλήθρες ; Δεν θεωρώ αυτή την πρόταση σωστά μελετημένη και όπως είναι διατυπωμένη, λέγοντας «θα παρέχονται υπηρεσίες ψυχαγωγίας»,  προφανώς εννοούσε έναντι τιμήματος. Δηλαδή θα έκανε ένα χώρο μέσω ιδιωτικού φορέα ο οποίος μάλλον θα έκανε διάφορα νεροπαίχνιδα.  Αυτό προφανώς δεν είναι κολυμβητήριο αλλά μια ιδιωτική επιχείρηση που πραγματικά δεν νομίζω ότι την έχει ανάγκη ο τόπος».
«Σ» Η πρόταση Γιαννακόπουλου ;
«Ο Βασίλης Γιαννακόπουλος επί της ουσίας δεν ήθελε  να το κάνει γιατί έλεγε ότι αν δεν έβρισκε χρήματα θα το έκανε στο λόφο Τσακού μαζί με το Δήμο Χολαργού. Υπάρχει μια τέτοια άποψη που κυκλοφορεί μόνο από την παράταξη του κ. Γιαννακόπουλου και η οποία αναφέρει κοινό κολυμβητήριο με το Δήμο Χολαργού. Εκεί όμως έχουμε δύο προβλήματα.
1) Το ένα πρόβλημα είναι να βρούμε το χώρο διότι παρότι μιλάνε για «κοινό λόφο Τσακού», ως γνωστόν υπάρχουν προβλήματα σχετικά με το σε ποιο Δήμο πράγματι ανήκει. Οπότε και δεν μπορείς να κάνεις εκεί έργο αν δεν βρεις πρώτα τον «ιδιοκτήτη».  
2)Ο Δήμος Χολαργού δε, έχει κάνει μια μελέτη κάποια χρόνια πριν,  της οποίας ο προϋπολογισμός είναι 3.500.000 ευρώ και είναι σίγουρο ότι αν την φτιάξει σήμερα θα φτάσει τα 5.000.000 ευρώ. Συμπεραίνοντας, αν κάνουμε από κοινού ένα κολυμβητήριο με το Χολαργό θα δώσει ο καθένας 2.500.000 ευρώ. Ωραία. Και στον χώρο που ήδη έχουμε στην οδό Μακεδονίας τι θα κάνουμε ; Παραμένει δηλαδή το ζήτημα. Θα δώσουμε 2.500.000 ευρώ στο Χολαργό, ενώ εδώ θα παραμείνει το ρημάδι που με αυτά τα 2.500.000 ευρώ θα το ολοκληρώναμε; Οπότε δεν υπάρχει λόγος να πάμε στο Χολαργό και ο Βασίλης Γιαννακόπουλος σ’ αυτό το επιχείρημα δεν έχει να απαντήσει κάτι».
 «Σ» Η πρόταση Σταθόπουλου ;
«Καταρχήν είναι θετικό ότι μιλάει για «την τελική αξιοποίηση της υπάρχουσας  κατασ­κευής», χωρίς όμως να ξεκαθαρίζει τι εννοεί με τον όρο «αξιοποίηση». Παράλληλα  θέτει  την προϋπόθεση ότι πρέπει να εξευρεθούν πόροι. Μια προϋπόθεση που, ως αυτονόητη για κάθε έργο, καθιστά την αναφορά  σ’αυτήν  περιττή. Διότι  στο προεκλογικό πρόγραμμα περιλαμβάνονται ταυτόχρονα άλλες 400 προτάσεις. «Να κάνουμε εκείνο, να κάνουμε τ’ άλλο, να κάνουμε το παρ’ άλλο» χωρίς καμία αναφορά στην ανάγκη εξεύρεσης πόρων. Και ρωτάω: «Γιατί αυτή η ειδική αναφορά στην ανάγκη εξεύρεσης πόρων για το κολυμβητήριο;». Ομολογώ ότι αυτή η διαφοροποίηση με ξενίζει. Σε τελευταία ανάλυση το ζήτημα είναι η πολιτική βούληση της νέας Δημοτικής αρχής. Οψόμεθα.
Φαντάζομαι ότι ο κ. Σταθόπουλος θέλει πρώτα να διερευνήσει τις διαθέσεις των κατοίκων της περιοχής, το οποίο ως σκεπτικό δεν είναι κακό. Επίσης επαγγέλλεται ότι για ό,τι κάνει θα πραγματοποιεί πρώτα διαβουλεύσεις με τον κόσμο. Σωστό είναι αυτό,  αλλά ελλοχεύει ο κίνδυνος να κάνει μόνο διαβουλεύσεις κι όχι έργο, διότι είναι αδύνατον σε μια ανοιχτή κοινωνία όπως η δική μας να συγκεράσεις όλες τις απόψεις και να έχεις ομοφωνία. Δεν υπάρχει περίπτωση. Πάντα υπάρχει μία δρώσα μειοψηφία η οποία αποφασίζει για τους υπόλοιπους. Αυτά είναι τα υπέρ και τα κατά της Δημοκρατίας.
Άρα από εδώ και πέρα ο Δήμαρχος κ. Σταθόπουλος έχει το βαρύ φορτίο να υλοποιήσει το έργο. Το αν θα εφαρμοστεί ακριβώς η πρότασή μου δεν είναι το ζητούμενο. Με νοιάζει να αξιοποιηθεί το κτήριο προς όφελος της Αγίας Παρασκευής, να γίνει και ένα μικρό κολυμβητήριο γιατί είναι αδιανόητο μία πόλη 100.000 κατοίκων να μην διαθέτει και είναι αδιανόητο να πηγαίνουν εκατοντάδες
Αγιοπαρασκευιώτες είτε στο Χαλάνδρι, είτε στο Γέ­ρακα, είτε στο ΟΑΚΑ, είτε στο Ψυχικό είτε να γράφονται σε άλλους συλλόγους. Γιατί να μην έχει και η Αγία Παρασκευή έναν κολυμβητικό σύλλογο που να φροντίζει για τα μικρά παιδιά αλλά και τους ασθενείς που τους είναι απαραίτητη η κολύμβηση;  
Η κατάσταση τώρα είναι θετική. Ο κ.  Σταθόπουλος νομίζω ότι δεν έχει ακόμα αποφασίσει τι ακριβώς θα κάνει αλλά θέλει να το αξιοποιήσει. Ε, τώρα πρέπει να το κάνει! Να κάνει μια μελέτη, να κατεβάσει μία πρόταση, να ψηφιστεί και να αρχίσει. Θεωρώ ότι από τους περίοικους, μόνο όσοι το θέλουν ως ησυχαστήριο ύπνου, κάτι σαν νεκροταφείο, δεν θα θέλουν να υλοποιηθεί».  

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ