Η παρανομία… το πρόστιμο στον Ζορμπά… ο «Σχολιαστής» και η «Τρέλα του Αίαντα»!

0
x 00146

Όπως μας αφηγείται ο τυφλός «παραμυθάς» με το απαράμιλλο ύφος του, αμέσως μετά το θάνατο του Αχιλλέα, μαζεύονται οι «πρώτοι» από τους ήρωες και διεκδικούν ο καθένας για λογαριασμό του τα «όπλα» του νεκρού πια βασιλιά των Μυρμιδόνων τα οποία έχει σφυρηλατήσει με τα ίδια του τα χέρια ο κουτσός θεός- σιδεράς Ήφαιστος, για το χατίρι της Θέτιδας μητέρας του νεκρού ήρωα που ενώ γνώριζε το «τέλος» του γιού της προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέψει το μοιραίο…

Οι βασικότεροι διεκδικητές των «όπλων» ήταν ο Αίαντας και ο Οδυσσέας και τελικά ο Αγαμέμνονας αποφασίζει αυτά να δοθούν στον Οδυσσέα.
Ο Αίαντας φοβερά οργισμένος για την κατά τη γνώμη του μεγάλη αδικία και προσβολή που του έγινε, φεύγει από τη σκηνή του αρχιστράτηγου πηγαίνει στη δική του, και «φορά τ΄ άρματα του» αποφασισμένος να τιμωρήσει με θάνατο όλους όσοι τον προσέβαλαν και δεν αναγνώρισαν την μέχρι τότε συμβολή του στον πόλεμο κατά των Τρώων.
Η θεά Αθηνά προστάτιδα των Ελλήνων, βλέποντας το «κακό να έρχεται»… αποφασίζει να επέμβει και να το προλάβει, απλώνοντας στο «νου» του ‘Ήρωα ένα πέπλο που τον κάνει να «βλέπει» σ΄ ένα κοπάδι πρόβατα που βρισκόταν μαντρωμένο για τις ανάγκες σίτισης των στρατιωτών, τους συγκεντρωμένους συντρόφους του, προς τους οποίους και ορμά αρχίζοντας να τους σφάζει έναν προς ένα.
Αφού τελειώνει το ξεπάστρεμα τους, ξαπλώνει κατά γης να ξαποστάσει με το θυμό του να καταλαγιάζει σιγά σιγά. Αφού περνούν αρκετές ώρες, η θεά αφαιρεί το πέπλο της «τρέλας» και ο ήρωας βλέπει την πραγματικότητα. Βλέπει δηλαδή τον εαυτό του λουσμένο μέσα στα αίματα να κάθεται ανάμεσα σε αναρίθμητα πτώματα σφαγμένων από τα χέρια του προβάτων.
Σε αντίθεση με τους νεοέλληνες, στους ήρωες αλλά και στους κοινούς θνητούς που ζούσαν στα ίδια χώματα που εμείς πατάμε σήμερα, το «Ηθικό» είναι κατά πολύ ανώτερο από το «Νόμιμο» και είναι «Αυτό» που οδηγεί τις ζωές τους όπως πολύ γλαφυρά το συναντά ο αναγνώστης στην «Αντιγόνη».
Ο Αίαντας είναι ήρωας και βασιλιάς – οδηγητής του λαού του, είναι δηλαδή ένας άνθρωπος που ζει, κινείται, αποφασίζει και πράττει με γνώμονα τις μεγάλες ηθικές αξίες και το «Δίκαιο» που ως έννοια διαφέρει κατά πολύ από την «απόδοση δικαιοσύνης»… Αντιλαμβανόμενος λοιπόν στο «Τι» τον έχει ωθήσει ο εγωισμός, ο φθόνος και η απληστία για κάτι το «υλικό» και στο «Τι» θα είχε συμβεί αν δεν είχε υπάρξει η «θεϊκή παρέμβαση», δίνει τέλος στη ζωή του με το ίδιο σπαθί που είχε κάνει τη «σφαγή των συντρόφων» του.
Θυμήθηκα τον Αίαντα, καθώς με θλίψη διάβαζα την ανακοίνωση που εξέδωσε ο «Άρχων της πόλης» αναφορικά με το πρόστιμο που του επιβλήθηκε, όχι από κάποιον πολιτικό του αντίπαλο ή προσωπικό του εχθρό, αλλά από την επιτροπή που έλεγξε τις ενέργειες των υποψηφίων δημάρχων στις προηγούμενες εκλογές και η οποία τα επέβαλε αφού άκουσε και τις απόψεις των υποψηφίων που αντέκρουσαν τις «παρατυπίες» καταθέτοντας την άποψη και τα στοιχεία που διέθεταν.
Η θλίψη δεν προήλθε επειδή για όλα αυτά που συνέβησαν κατά το δήμαρχο σε τελική ανάλυση φταίει ο «τοπικός τύπος» δηλαδή ο «Σχολιαστής» που δημοσιοποίησε τη σχετική απόφαση στην ηλεκτρονική του σελίδα, αλλά για τον «αντίποδα» του Αίαντα στον οποίο ζει, κινείται, αποφασίζει και πράττει για τη ζωή και το μέλλον 100.000 ανθρώπων ο «πρώτος πολίτης της πόλης».
Θλίψη μου προκαλεί η «τρέλα» με την οποία κάποια άγνωστη σε μένα «θεά», έχει σκεπάσει το «νου» του δημάρχου με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβάνεται την τιμωρία που του έχει επιβληθεί για «πράξεις και παραλήψεις» του κατά την προεκλογική περίοδο του 2010 και αντί συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι «στραβός ο γιαλός» αλλά εκείνος «στραβά αρμενίζει» και να κάνει «κάτι γι αυτό»… κρύβεται σαν τη στρουθοκάμηλο και επιστρατεύει «μισθοφόρους» και «πραιτοριανούς» για τη σπίλωση, τη συκοφάντηση, την απαξίωση αλλά και την απειλητική προειδοποίηση ότι εξαντλείται η υπομονή του! προς όλους όσοι ασκούν του εκ του συντάγματος εκπορευόμενου δικαιώματος της «κριτικής των πράξεων των αιρετών».
Μέρες του ’36 ξαναζείς άμοιρη πατρίδα…

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Απάντηση