Ιδέες, σκέψεις και προτάσεις για το Δημοτικό κολυμβητήριο

0
Δημοτικό Κολυμβητήριο Αγίας Παρασκευής

 Με επιστολή του προς την εφημερίδα μας ο Δρ. Μανδηλάς Αντώνιος, καταθέτει τις δικές του σκέψεις, ιδέες και προτάσεις για την εύρεση της καλύτερης λύσης στο χρονίζον πρόβλημα του Δημοτικού κολυμβητηρίου. Η επιστολή του κ. Μανδηλά αναφέρει τα εξής:

« Με την ευκαιρία της δημοσίευσης του άρθρου  του Γ. Καράμπελα στην εφημερίδα σας το  Μάιο 2017 θα ήθελα να προσθέσω και εγώ τα «δικά μου».
Το κολυμβητήριο της Αγίας Παρασκευής έχει απασχολήσει τους κατοίκους της πόλης μας πολλές φορές.
Χάρη στις πρωτοβουλίες της τωρινής διοίκησης του δήμου, το θέμα προχώρησε σε στάδιο που η υλοποίηση του μοιάζει ορατή και μένει έτσι  να ξεκαθαρίσουμε αν το θέλουμε ανοιχτό,  κλειστό ή κλειστό που να ανοιγοκλείνει σύμφωνα με τον καιρό.

Τα μειονεκτήματα μιας ανοιχτής πισίνας είναι φανερά με την πρώτη ματιά:
1. Αυξημένο κόστος συντήρησης (θέρμανση και καθαρισμός από τα φύλα των γύρο δέντρων και των όσα φέρει ο αέρας).
2. Οχλαγωγία ιδιαίτερα τις μεσημβρινές ώρες (η έλληνες προπονητές αλλά και αρκετοί  γονείς είναι πεπεισμένοι ότι πρέπει να φωνάζουν και …..δεν τους το βγάζεις από το μυαλό και φυσικά τα παιδιά ακολουθούν).
3. Οι ευπαθείς ομάδες πληθυσμού (μικρά παιδιά,  τρίτη ηλικία, άτομα με εύθραυστη υγεία) θα αποφεύγουν να χρησιμοποιούν την πισίνα τους χειμερινούς μήνες.
4. Η απόλαυση της ευχάριστης θέας μπαίνει σαν θέμα εκεί όπου υπάρχει και αρκετό πράσινο στον περιβάλλοντα  χώρο, που νομίζω ότι δεν είναι ακριβώς η περίπτωση μας. Διαφορετικά δημιουργείται η εικόνα μιας αθλητικής «φάμπρικας» η οποία  για άλλους είναι ευχάριστη, για άλλους όμως δεν είναι.
Τα προαναφερόμενα  αναγκάζουν τους περισσότερους να προσπαθούν να προσθέσουν το «μπαλόνι» στις πισίνες που κατασκευάστηκαν ανοιχτές.

Τα πλεονεκτήματα μιας πισίνας που ανοιγοκλείνει καταργεί ή μειώνει σε ένα μεγάλο μέρος τα προαναφερόμενα μειονεκτήματα με την απαραίτητη  προϋπόθεση ότι η ανοιγόμενη  θα είναι και από αρχιτεκτονική άποψη κόσμημα! το οποίο θα το απολαμβάνουν κυριολεκτικά όσοι  μένουν δίπλα και θα το ζηλεύουν όσοι δεν μένουν.

Η κλειστή πισίνα νομίζω ότι δεν αξιοποιεί τα πλεονεκτήματα του κλίματος της Μεσογείου σε τέτοιο βαθμό που δεν μπαίνει καν σε συζήτηση.

Αυτό που απασχολεί πέραν αυτών τον γράφοντα είναι το να αξιοποιηθούν στο μέγιστο η εξής δυνατότητες:
1. Ηλιακή ενέργεια (ηλιακοί θερμοσίφωνες για θέρμανση νερού και φωτοβολταϊκά για την παραγωγή της απαραίτητης ηλ. ενέργειας .)
2. Αντλίες θερμότητας για θέρμανση του αέρα.
3. Γεώτρηση για αυτονομία νερού (ο υδροφόρος ορίζοντας της Αττικής είναι πλούσιος σε νερό!)
4. Σωστή βιοκλιματική κατασκευή που να μειώνει στο μέγιστο δυνατό βαθμό τις παθητικές απόλυες  θερμότητας.

Είναι σκόπιμο και ωφέλιμο να σκύψουμε πάνω από το θέμα αυτό με υπομονή , σύνεση και σοφία έτσι ώστε να χαρούμε τα καλά μιας τέτοιας κατασκευής και να αφήσουμε κάτι που να αξίζει στους επόμενους».

Αγ. Παρασκευή 26.6.17

 

Ο γράφων είναι εκτός άλλων πρώην μέλος του ΔΣ ΠΑΟΔΑΠ  και νυν αναπληρωματικό μέλος, τ. Λέκτορας του ΤΕΦΑΑ του ΕΚΠΑ (Εθνικό και Καποδιστριακό Παν/μιο Αθήνας), εκλεγμένο μέλος της Συγκλήτου του ΕΚΠΑ, καθηγητής Φ.Α. και προπονητής.

 

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ