Οι περιπέτειες της μικρής Αννούλας εν όψει εκλογών

0
annoula

Συνεπώς αν δε θες να φας ψάρι και δε θες να φας κρέας, αλλά το μενού έχει μόνο αυτά τα δύο, μπορείς είτε να διαλέξεις αυτό που σου αρέσει περισσότερο από τα 2 (το concept του «το μη χείρον βέλτιστο») είτε να μείνεις νηστικός αν πράγματι λαχταράς μπακλαβά που δεν διαθέτει το τοπικό κατάστημα.

Ο δεύτερος λέει, πώς, για να έχεις άποψη για το τι πραγματικά σε εκφράζει, κάτσει διάβασε την πλατφόρμα του κάθε κόμματος και πάψε να κριτικάρεις βασιζόμενος μονάχα στις εξαγγελίες που ακούς από την τιβι, σε διαξιφισμούς σε ποικιλόμορφα πάνελ, καθώς και σε ότι μπούρδα ποστάρει ένας γκόμενος που γουστάρεις στο facebook. Βέβαια στην περίπτωση που βρεις την υπομονή και το κάνεις αυτό, και πράγματι το κόμμα της επιλογής σου τα καταφέρει και βγει και κυβερνήσει, τότε να εύχεσαι πως ότι διάβασες θα το κάνει, γιατί αλλιώς θα πάει η κατάρα σύννεφο μόλις συνειδητοποιήσεις πως ξόδεψες 5 μέρες διαβάζοντας και 8 μέρες κατανοώντας ένα κομματικό πρόγραμμα που ποτέ δε θα υλοποιηθεί.  

Στο ερώτημα «Τι θα ψηφίσεις», λοιπόν, ..απάντηση δεν έχω. Εδώ ακόμη δεν έχω βρει την απάντηση στο «Θα πας να ψηφίσεις?». Άρα, ναι, ανήκω στους αναποφάσιστους..αλλά μόνο για την ερχόμενη Κυριακή. Γιατί, αν εξαιρέσουμε το επικείμενο γεγονός, έχω αποφασίσει.

Έχω αποφασίσει πως στο κράτος που ζούμε δεν είχαμε ποτέ κρατική μέριμνα. Έχω αποφασίσει πως στο κράτος που ζούμε αυτό που μας κράταγε τόσο καιρό κάπως πιο μαντρωμένους και προστατευμένους είναι η κοινωνική και προσωπική μέριμνα. Η αλληλοβοήθεια, η ειλικρίνεια, η τιμιότητα, η αρχοντιά, η έλλειψη εγωισμού, το φιλότιμο..περιουσία που παίρναμε από το σπίτι μας. Έχω αποφασίσει πως τα τελευταία χρόνια αυτή την άυλη περιουσία, μαζί με ότι άλλο υλικό αγαθό μπορεί να διαθέτει ο καθένας, μας τα έχουν κατακρεουργήσει. Το δεύτερο..γιατί μπορούν. Το πρώτο όμως..επειδή τους αφήσαμε!

Κι άρα έχω αποφασίσει πως, ακόμη κι αν το όνομα μου δεν διαγραφεί με το χαρακάκι από την λίστα των ψηφοφόρων για άλλη μια φορά (εκτός αν πλέον η καταχώρηση ψήφου γίνεται ηλεκτρονικά, τόσα χρόνια που απουσιάζω από την αρένα), δε θα πάψω. Δε θα πάψω την επόμενη φορά που θα δω κάποιον να παρκάρει σε θέση ανάπηρου. Δε θα πάψω την επόμενη φορά που δε θα μου κόψει κάποιος απόδειξη.

Δε θα πάψω την επόμενη φορά που κάποιος γνωστός θα περηφανευτεί πως δεν πληρώνει όλους τους φόρους, κι έχει βρει τρόπο να κοροϊδεύει το «κράτος», γιατί κατ’ουσία εμάς τους υπόλοιπους θα κοροϊδεύει. Δε θα πάψω την επόμενη φορά που θα ακούσω δάσκαλο να λέει «το μεροκάματο να βγαίνει με τα κωλόπαιδα». Δε θα πάψω την επόμενη φορά που θα δω στο δρόμο να επιτίθονται σε παιδιά. Δε θα πάψω όταν δω κάποιον να βανδαλίζει περιουσία δημοτική (γιατί φίλε αναγνώστη, δεν είναι του κράτους η περιουσία, ΔΙΚΙΑ μας είναι).

Δε θα πάψω για οτιδήποτε με ενοχλεί σε αυτό το αχανές σύστημα! Θα μιλήσω. Γιατί ότι κι αν ρίξω στο κουτί την άλλη Κυριακή, πρέπει την επόμενη μέρα να ξυπνήσω και να μη ντρέπομαι για τον ίδιο μου τον εαυτό που κλείνω τα μάτια σε ότι άσχημο και περιμένω από μια όποια κυβέρνηση να αλλάξει τον γύρο για εμένα. Έστω και κάθε μέρα να μιλώ και να αντιστέκομαι σε ότι διαφωνεί στις αρχές μου μπορεί να καταφέρω πιο πολλά από ένα κομμάτι χαρτί στις 25 του μήνα. Διότι τελικά και η άνοιξη, από έναν κούκο ξεκινάει.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Απάντηση